Θέσεις και προτάσεις
Το ζήτημα της κατασκευής ενός νέου αυτοκινητόδρομου στον Υμηττό, απασχολεί την τοπική κοινωνία της Ηλιούπολης και των όμορων δήμων από τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Η παράκαμψη της κεντρικής περιοχής της Αθήνας και η οδική σύνδεση των βόρειο ανατολικών περιοχών της Αττικής με τις νότιες περιοχές και την παραλία του Σαρωνικού, μέσω της δημιουργίας μιας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, θεσμοθετήθηκε αρχικά στο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας (ΡΣΑ), το 1985, και στην συνέχεια με την τροποποίηση του ΡΣΑ, το 1990.
Η διάνοιξη στις αρχές της δεκαετίας του ’80 αρχικά της Λεωφόρου Κατεχάκη, ανατολικά των δήμων Ζωγράφου - Καισαριανής- Βύρωνα, μέχρι τον οικισμό του Καρέα, και στην συνέχεια, η διάνοιξη την δεκαετία του ‘90 της Αττικής Οδού, στον δασικό χώρο του Υμηττού πάνω από τους δήμους Αγ. Παρασκευής - Χολαργού Παπάγου, μέχρι το ύψος της Καισαριανής, δημιούργησε νέα κυκλοφοριακά δεδομένα στην περιοχή. Ειδικότερα ο δήμος Καισαριανής καθώς και οι δήμοι Ηλιούπολης και Αργυρούπολης, αποτελούν έκτοτε τους κύριους αποδέκτες της κυκλοφορίας διερχόμενων οχημάτων, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας των τοπικών οδικών δικτύων, ρύπανσης και ασφάλειας. Όσον αφορά τους Δήμους Ηλιούπολης - Αργυρούπολης, διαμορφώθηκε από την δεκαετία του ’80, επί δημαρχίας Δ. Κιντή, το αίτημα για «απομάκρυνση» της διαμπερούς υπερτοπικής κυκλοφορίας με την κατασκευή μιας νέας επιφανειακής Περιφερειακής λεωφόρου στον δασικό χώρο του Υμηττού. Με την δημιουργία το 1989 της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προστασία του Υμηττού», τέθηκε ένας διαφορετικός προβληματισμός: αντί μιας νέας επιφανειακής λεωφόρου στον Υμηττό, θα μπορούσε να διεκδικηθεί είτε μια υπογειοποιημένη λεωφόρος στο βουνό, είτε μια υπογειοποιημένη λεωφόρος εντός της πόλης. Κατατέθηκαν μάλιστα προσχέδια με διάφορες εναλλακτικές προτάσεις διέλευσης του νέου αυτοκινητόδρομου
Πρωτοβουλία Πολιτών για την προστασία του Υμηττού /26.1.2018
Λεωφόρος Πικροδάφνης, 1984
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ τον Ιούλιο 1984 και στη συνέχεια στο βιβλίο μου «Εδώ κάποτε…Συμβολή στην ιστορία της Ηλιούπολης», 2005
Το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει να γίνεται ξανά λόγος για τη διέλευση μέσα από την Ηλιούπολη της “Λεωφόρου Πικροδάφνης”, μιας οδικής αρτηρίας υπερτοπικής σημασίας, η οποία προβλέπονταν σ΄ όλα τα “Ρυθμιστικά Σχέδια” της Αθήνας των τελευταίων ετών, στα πλαίσια της αντιμετώπισης του γενικότερου κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας. Η “Λεωφόρος Πικροδάφνης” θα ξεκινά από την σχεδιαζόμενη περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού, στο ύψος του Καρέα, και θα καταλήγει στην παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος, αφού διασχίσει τους Δήμους Ηλιούπολης, Αγίου Δημητρίου και Παλαιού Φαλήρου.
Σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες μας, σε κοινή σύσκεψη υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Συγκοινωνιών, Δημοσίων Έργων και Χ.Ο.Π., αποφασίστηκε η αναγκαιότητα της δημιουργίας αυτού του νέου αυτοκινητόδρομου. Αλήθεια, η Δημοτική μας Αρχή είναι ενημερωμένη για όλα αυτά; Κι αν είναι, γιατί δεν κάνει κάτι για να ενημερώσει και τους Δημότες; Νομίζουμε, ότι η απόφαση για τη δημιουργία αυτοκινητόδρομου μεγάλης κυκλοφορίας, αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για όλη την Ηλιούπολη και δεν θα πρέπει να ξεκινήσει η εφαρμογή της, χωρίς να εκφραστεί προηγουμένως η γνώμη των άμεσα ενδιαφερομένων συμπολιτών μας, των Συνοικιακών τους Συμβουλίων και, φυσικά, της Δημοτικής Αρχής.
Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Δήμου Ηλιούπολης 1988/1994
(Αποσπάσματα από το τεύχος της Β΄ Φάσης του «Τοπικού Αναπτυξιακού Προγράμματος Δήμου Ηλιούπολης» -1996)
Στα πλαίσια του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΡΣΑ) εκπονήθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης (ΓΠΣ) το οποίο αποτελεί το πολεοδομικό πλαίσιο και τον αναγκαίο οδηγό για την εκπόνηση των ειδικότερων πολεοδομικών μελετών και των ειδικών σχεδίων τοπικής ανάπτυξης. Το ΓΠΣ Ηλιούπολης εκπονήθηκε το 1984, εγκρίθηκε και νομοθετήθηκε το 1988 (ΦΕΚ 407Δ / 1988). Το 1994 τροποποιήθηκε το ΓΠΣ Ηλιούπολης (ΦΕΚ 1225Δ΄/23.11.1994) χωρίς την συμμετοχή της Δημοτικής Αρχής στη διαδικασία της τροποποίησής του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τροποποιημένο ΓΠΣ συμπεριλαμβάνονται κυκλοφοριακές ρυθμίσεις όπως π.χ η δημιουργία του λεγόμενου «άξονα Πικροδάφνης» σε τμήμα του ρέματος της Πικροδάφνης με τις οποίες είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους τόσο οι τοπικοί φορείς και η δημοτική αρχή Ηλιούπολης όσο και η πολιτική ηγεσία του «Οργανισμού Αθήνας» και του ΥΠΕΧΩΔΕ…
Επίσης, ιεραρχείται το υφιστάμενο οδικό δίκτυο κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις επιλογές της τοπικής κοινωνίας. Δεδομένου ότι το ΓΠΣ αποτελεί θεσμικά το απαραίτητο πλαίσιο για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις σε επίπεδο Δήμου, προτείνεται η τροποποίησή του και η προσαρμογή του στις επιλογές της τοπικές της τοπικής κοινωνίας.
Ηλιούπολη 1992 : Μελέτη Κυκλοφορίας – Στάθμευσης
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί Ανακοίνωση του Προεδρείου της Συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 1992 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης. Δημοσιεύεται εδώ στα πλαίσια της καμπάνιας «100 ΧΡΟΝΙΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ»
Την Τετάρτη 4/3 πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης συγκέντρωση – συζήτηση με θέμα «ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ 1992: ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ – ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ». Την ευθύνη της διοργάνωσης της συζήτησης είχε η Επιτροπή Πολιτών Ηλιούπολης. Στη συζήτηση παρευρέθηκαν οι επικεφαλείς των Δημοτικών Παρατάξεων της μειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου κ.κ Δελαπόρτας, Κιντής και Αρμάος, Δημοτικοί Σύμβουλοι, εκπρόσωποι τοπικών φορέων, επιτροπές κατοίκων και πολίτες της Ηλιούπολης. Δεν παρευρέθηκε ο Δήμαρχος κ. Θ. Γεωργάκης λόγω προγραμματισμένων υποχρεώσεων, όπως ανέφερε σε μήνυμά του που διαβάστηκε στη συγκέντρωση. Δεν παρευρέθηκε επίσης κανένας Δημοτικός Σύμβουλος από την παράταξη του κ. Δημάρχου. Στην συζήτηση έγινε αναφορά στις προκαταρκτικές προτάσεις της Α΄φάσης της «Μελέτης Οργάνωσης Κυκλοφορίας και Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» (* Κ. Ζέκκος κ.ά) και διατυπώθηκαν κάποιες εναλλακτικές προτάσεις από τοπικούς φορείς και μεμονωμένα άτομα. Η σημαντικότερη από τις προτάσεις που κατατέθηκαν ήταν αυτή της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προστασία του Υμηττού» που πρότεινε μια εναλλακτική διαχείριση τμήματος του βασικού οδικού δικτύου του Δήμου (διαχωρισμό της τοπικής από την υπερτοπική κυκλοφορία), με παράλληλη κατάργηση της προβλεπόμενης Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού (από Στρατόπεδο Σακέτα έως Αργυρούπολη). Η παραπάνω πρόταση θεωρήθηκε ενδιαφέρουσα και εκτιμήθηκε ότι πρέπει να γίνει αντικείμενο ειδικής σύσκεψης. Επίσης στη συγκέντρωση εκφράστηκαν μια σειρά άλλες προτάσεις όπως: α) Να απορριφθεί στο σύνολό του από το Δημοτικό Συμβούλιο το Στάδιο ΙΙ της «Μελέτης Οργάνωσης Κυκλοφορίας και Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» δεδομένου ότι όσα προτείνονται θεωρούνται είτε ανεδαφικά (π.χ. σήραγγα Μ. Αντύπα Βύρωνας), είτε αντίθετα με τα συμφέροντα των κατοίκων του Δήμου και δεν περιλαμβάνονται στον προγραμματισμό των αρμόδιων φορέων του Δημοσίου (όπως η Λεωφόρος Πικροδάφνης, οι 2 κόμβοι της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού στον Προφήτη Ηλία κ.α). β) Όχι μόνο να απορριφθεί από τον Δημοτικό Συμβούλιο η δημιουργία ελεύθερης Λεωφόρου μεγάλης κυκλοφορίας πάνω στο ρέμα της Πικροδάφνης, αλλά να ξεκινήσει συνολική μελέτη ανάδειξης του ρέματος σε χώρο αναψυχής και πρασίνου. Επίσης προτάθηκε να ξεκινήσουν επαφές με την Δημοτική Αρχή και τους κατοίκους του Αγίου Δημητρίου ώστε να συντονιστούν οι προσπάθειες για μια συνολική ανάπλαση του ρέματος της Πικροδάφνης από την Λεωφόρο Μαρ. Αντύπα μέχρι την εκβολή του στην παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος. γ) Στην συγκέντρωση εκφράστηκε επίσης η διάθεση να συζητηθούν αναλυτικά, πέρα από τα παραπάνω ζητήματα και οι προκαταρκτικές των μελετητών για την κεντρική πλατεία, τον λεγόμενο «αρτηριακό λωβό», τις εισόδους προς Ηλιούπολη, τα «ζεύγη μονόδρομων» κλπ. καθώς και οι εναλλακτικές προτάσεις που έχουν εκφραστεί. Δεδομένου ότι μια τέτοια συζήτηση ήταν αδύνατο να γίνει λόγω του περιορισμένου χρόνου, κρίθηκε αναγκαίο να οργανωθεί μια νέα συγκέντρωση, αντίστοιχη με αυτήν. δ) Τέλος, εκφράστηκε η άποψη από αρκετούς ομιλητές ότι είναι απαραίτητο σ’ αυτήν την Β’ Φάση της όλης διαδικασίας για τη σύνταξη της μελέτης «Κυκλοφορίας Στάθμευσης» να διατυπωθούν και να συζητηθούν οι προκαταρκτικές προτάσεις των μελετητών για τα συγκοινωνιακά προβλήματα του Δήμου. Με βάση τα παραπάνω, η συγκέντρωση αποφάσισε να ζητήσει από την Δημοτική Αρχή να παρατείνει τη διαδικασία της Β’ Φάσης και κατά συνέπεια, την προθεσμία υποβολής των προτάσεων των κατοίκων (που λήγει στις 10 Μαρτίου), ώστε αφ’ ενός να δοθεί η δυνατότητα στους μελετητές να διατυπώσουν προτάσεις για τις συγκοινωνίες του Δήμου και αφ΄ ετέρου να δοθεί η δυνατότητα να συζητηθούν οι εναλλακτικές προτάσεις για όσα ζητήματα δεν έγινε δυνατό να συζητηθούν μέχρι σήμερα. Για το προεδρείο της συγκέντρωσης Σταύρος Γάγγος Ηλιούπολη 4/3/1992.
Για την Λεωφ. Πικροδάφνης και την περιφερειακή Λεωφ. Υμηττού, 1992
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί Κάλεσμα για την Συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στις 19 Απριλίου 1992 στον Δήμο Ηλιούπολης
Με αφορμή την «Μελέτη Κυκλοφορίας – Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» ξεκίνησε μια συζήτηση πάνω στην αναγκαιότητα ή όχι μιας σειράς μικρότερης ή μεγαλύτερης σημασίας κυκλοφοριακών ρυθμίσεων, καθώς και για την σημασία που θα έχουν οι ρυθμίσεις αυτές στην ζωή των κατοίκων αυτού του Δήμου. Για τις περισσότερες από τις ρυθμίσεις που προτείνονται από τους μελετητές της «Κυκλοφοριακής Μελέτης» (Κ. Ζέκκος κ.α), υπάρχει «σιωπηρή συμφωνία», ενώ έχουν εκφραστεί και διαφωνίες σε επιμέρους προτάσεις (π.χ είσοδος από Ορφέως, δακτύλιος «Κέντρου» κ.α). Σημαντική υπήρξε εξ άλλου η αντίθεση των κατοίκων του Δήμου στην πρόταση των μελετητών για την δημιουργία ελεύθερης Λεωφόρου μεγάλης κυκλοφορίας πάνω στον χώρο του ρέματος της Πικροδάφνης, έναν από τους τελευταίους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους πράσινου στην Ηλιούπολη. Πιστεύουμε ότι, ήταν ακριβώς η εκφρασμένη αντίθεση των κατοίκων της περιοχής αυτής και των δημοτικών παρατάξεων της μειοψηφίας στην πρόταση των μελετητών , που ανάγκασε και τον Δήμαρχο (* Θ. Γεωργάκη) να σπεύσει να επισημάνει ότι «δεν πρόκειται να γίνει τίποτα ενάντια στην θέληση των κατοίκων της Ηλιούπολης», δήλωση που σημαίνει ότι η Δημοτική Αρχή θα εναντιωθεί στα όποια σχέδια (Υπουργείου, Μελετητών) για την καταστροφή της Πικροδάφνης. Όμως, με αφορμή την «Κυκλοφοριακή Μελέτη» τέθηκε σε συζήτηση για μια ακόμη φορά, το ζήτημα της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού και της σημασίας της για την Ηλιούπολη. Πάνω στο ζήτημα αυτό, η άποψη που προωθήθηκε από τους μελετητές ήταν ότι η δημιουργία της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό είναι εντελώς απαραίτητη για το όλο σύστημα κυκλοφορίας της πρωτεύουσας, ενώ παράλληλα θα «ανακουφίσει» και την κυκλοφορία της Ηλιούπολης, ένα τμήμα της οποίας χρησιμοποιείται σήμερα για υπερτοπική κυκλοφορία (Ελ.Βενιζέλου –Πρωτόπαππα - Αθηνών -17ης Νοέμβρη). Η άποψη αυτή φαίνεται να υιοθετείται τόσο από την Δημοτική Αρχή (παρατάξεις πλειοψηφίας και μειοψηφίας), όσο και από έναν μεγάλο αριθμό κατοίκων του Δήμου μας. Αντιρρήσεις έχουν εκφραστεί μόνον όσον αφορά όσον αφορά τους δύο προτεινόμενους κόμβους σύνδεσης της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού με το οδικό δίκτυο της Ηλιούπολης στην περιοχή του Προφήτη Ηλία και την αναπόφευκτη επιβάρυνση που θα έχουν μια σειρά δρόμοι : Μαραθωνομάχων-Κεφαλληνίας - Λασκαράτου από τη μια και Σοφ. Βενιζέλου, από την άλλη. Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και επειδή δεν έγινε δυνατό να διεξαχθεί ένας ουσιαστικός διάλογος στα πλαίσια των ενημερωτικών παρουσιάσεων της κυκλοφοριακής μελέτης, που οργανώθηκαν από την Δημοτική Αρχή, ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1992 στις 11π.μ, στο τέρμα των Λεωφορείων της Αγίας Μαρίνας για να συζητήσουμε: • Είναι πράγματι η Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού αναγκαία και αναπόφευκτη; • Αξίζει να θυσιάσουμε τον Υμηττό για αμφίβολης αποτελεσματικότητας κυκλοφοριακές ρυθμίσεις; • Μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην αποτροπή της καταστροφής του Υμηττού μια μελέτη «περιβαλλοντικών επιπτώσεων»; • Υπάρχουν, ή μπορεί να διαμορφωθούν, εναλλακτικές προτάσεις ;
-ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ -ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟ
Κείμενο υπογραφών για την κυκλοφοριακή μελέτη, 1992
Στα πλαίσια της συζήτησης της Α’ Φάσης της Κυκλοφοριακής Μελέτης που γίνεται αυτή την περίοδο στον Δήμο μας, καλούμαστε από την Δημοτική Αρχή να συζητήσουμε ανάμεσα στ’ άλλα, αν συμφωνούμε με την πρόταση του μελετητή κ. Ζέκκου να γίνει υπόγεια σήραγγα ενός περίπου χιλιομέτρου, από την Λεωφόρο Μαρίνου Αντύπα (Κανάρια) μέχρι την πλατεία Αναγνωσταρά, στα σύνορα με τον Βύρωνα. Καλούμαστε να συζητήσουμε αν συμφωνούμε με την δημιουργία μεγάλης Λεωφόρου Ταχείας Κυκλοφορίας πάνω στο ρέμα της Πικροδάφνης. Καλούμαστε να γίνουμε συνένοχοι στην καταστροφή του δασικού χώρου του Υμηττού, αποδεχόμενοι μια λεωφόρο υπέρ-τοπικής κυκλοφορίας και δύο κόμβους που υποτίθεται ότι θα εξυπηρετούν την Ηλιούπολη. Καλούμαστε να δεχθούμε την τροποποίηση του εγκεκριμένου και νομοθετημένου Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ), ώστε να νομιμοποιηθούν οι προτάσεις της Κυκλοφοριακής Μελέτης. Οι κυκλοφοριακές μελέτες από τις προδιαγραφές τους έχουν βραχυπρόθεσμους στόχους, το πολύ μεσοπρόθεσμους και όχι μακροπρόθεσμους. Δεν βλέπουμε λοιπόν τον λόγο να τροποποιηθεί το ΓΠΣ, προκειμένου να ενταχθούν σ’ αυτό κυκλοφοριακά έργα μακροπρόθεσμου χαρακτήρα και αμφίβολης χρησιμότητας, έργα που δεν είναι καν προγραμματισμένα από κανένα Υπουργείο. Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, πιστεύουμε ότι έργα τέτοιας σημασίας που αφορούν το μέλλον του Δήμου μας, δεν μπορούν να συζητηθούν παρεμπιπτόντως, μέσα από τυπικές διαδικασίες διαλόγου όπως αυτές της Κυκλοφοριακής Μελέτης. Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, δηλώνουμε την πλήρη αντίθεση μας στην καταστροφή του ρέματος της Πικροδάφνης, το οποίο πιστεύουμε ότι πρέπει να μετατραπεί σε χώρο αναψυχής. Δηλώνουμε την πλήρη αντίθεση μας στην δημιουργία 2 κόμβων στην προβλεπόμενη Περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού, για την οποία διατηρούμε πολλές επιφυλάξεις κατά πόσο θα λύσει τα σημερινά προβλήματα διερχόμενης διέλευσης οχημάτων διαμέσου του Δήμου μας. Δηλώνουμε τις επιφυλάξεις μας για κάποιους από τους προβλεπόμενους ανισόπεδους κόμβους στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Δηλώνουμε πως αν κάτι πρέπει να τροποποιηθεί, Αυτό είμαι το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας και όχι το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης. Ηλιούπολη 1992: → Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφτούμε ότι επιλογές σαν τις παραπάνω οδηγούν σε σίγουρα αδιέξοδα τόσο το περιβάλλον, όσο και την πόλη; → Μήπως ήρθε η ώρα να αναζητήσουμε και να προβάλλουμε μια άλλη λογική για την ανάπτυξη; → Μήπως ήρθε η ώρα εκτός από το οδικό μας δίκτυο, να ιεραρχήσουμε διαφορετικά και τις αξίες μας;
Εναλλακτική πρόταση διαχείρισης τμήματος του κύριου οδικού δικτύου, 1992
1.Ηλιούπολη και «Μελέτη Κυκλοφορίας-Στάθμευσης»
1.1 Ο Δήμος Ηλιούπολης αποτελεί μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση Δήμου της Αθήνας, κτισμένου κατά το μεγαλύτερο μέρος του με αξιόλογο Ρυμοτομικό Σχέδιο. Η ύπαρξη στην Ηλιούπολη αρκετών λεωφόρων συνολικού πλάτους 26 μέτρων, με 4 λωρίδες κυκλοφορίας οχημάτων, φαρδιά πεζοδρόμια και νησίδα πρασίνου στη μέση, αποτελεί ένα φαινόμενο καθόλου συνηθισμένο για το οδικό δίκτυο της πλειοψηφίας των Δήμων του Λεκανοπεδίου Αττικής. Το γεγονός ότι, στον Δήμο Ηλιούπολης, διατίθεται ένα ποσοστό για δρόμους και πλατείες που πλησιάζει το 35% της συνολικής επιφάνειας του εγκεκριμένου Ρυμοτομικού Σχεδίου, μας επιτρέπει να μιλάμε για «σπατάλη» σε χώρο που διατίθεται για χρήση «κυκλοφορίας», εφόσον τα συνήθη αντίστοιχα ποσοστά στις μεγαλουπόλεις είναι 20-25%. Αυτή ακριβώς η «σπατάλη» εδάφους για κυκλοφορία στον Δήμο Ηλιούπολης, επιτρέπει να διατυπωθούν και να μελετηθούν μια σειρά εναλλακτικές προτάσεις για την διαχείριση του σημερινού οδικού δικτύου και την μετατροπή του σε παιδότοπους, χώρους πράσινου, χώρους στάθμευσης κλπ. (όπως π.χ τμήματα των Λεωφόρων Αντύπα, Ελ. Βενιζέλου κ.α).
1.2 Το σημαντικότερο κυκλοφοριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Δήμος Ηλιούπολης, είναι η διερχόμενη διέλευση οχημάτων διαμέσου του υφιστάμενου οδικού δικτύου και κυρίως διαμέσου των Λεωφόρων Ελ. Βενιζέλου – Πρωτόπαπα – Αθηνών – 17ης Νοέμβρη. Οι παραπάνω Λεωφόροι της Ηλιούπολης έχουν στην ουσία μετατραπεί σε τμήμα της Περιφερειακής Λεωφόρου που ξεκινά από την Λεωφ. Μεσογείων (Κατεχάκη) και φτάνει μέχρι την Λεωφ. Βουλιαγμένης και την Λεωφ. Αλίμου. Η διερχόμενη υπέρ-τοπική κυκλοφορία οχημάτων, σε συνδυασμό με την τοπική κυκλοφορία, δημιουργεί σημαντικά προβλήματα ρύπανσης, ηχορύπανσης και κυρίως ασφάλειας, τόσο για τους πεζούς, όσο και για τα ίδια τα οχήματα.
1.3 Η προκαταρκτική πρόταση της «Μελέτης Κυκλοφορίας-Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» (Α’ Φάση – 1992), δεν αντιμετωπίζει καθόλου σαν άμεσο πρόβλημα προς επίλυση το ζήτημα της υπέρ-τοπικής κίνησης οχημάτων διαμέσου του κυρίου οδικού δικτύου της Ηλιούπολης που αναφέρθηκε παραπάνω (Ελ. Βενιζέλου – Πρωτόπαπα – Αθηνών – 17ης Νοέμβρη). Θεωρεί ότι τα προβλήματα που υπάρχουν σήμερα στην Ηλιούπολη θα συνεχιστούν και θα επιλυθούν με την δημιουργία μιας νέας Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, που θα ξεκινά από το Στρατόπεδο Σακέτα στον Βύρωνα, θα περνά πάνω από το Μοναστήρι του Καρέα, πάνω από τον Προφήτη Ηλία της Ηλιούπολης, από την Αγία Ειρήνη Αργυρούπολης και θα συνδέεται με την προβλεπόμενη νέα Λεωφόρο Κορωπίου – Αργυρούπολης. Δεδομένου ωστόσο, ότι το νότιο αυτό τμήμα της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, δεν είναι καν προγραμματισμένο (πρόσφατα εξαγγέλθηκε η κατασκευή του Βόρειου τμήματος της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, δηλαδή το τμήμα Παπάγου – Αγ, Παρασκευή – Σταυρός), είναι φανερό ότι η δημιουργία του νότιου τμήματος της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, δεν είναι έργο βραχυπρόθεσμο, ούτε καν μεσοπρόθεσμο. Κατά συνέπεια, η «Μελέτη Κυκλοφορίας-Στάθμευσης» αντί να λάβει σοβαρά υπόψη τα δεδομένα αυτά, αντίθετα, θεωρεί σαν δεδομένη την κατασκευή του νότιου τμήματος της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, χωρίς βέβαια να την προσδιορίζει χρονικά. Συμπερασματικά, η «Μελέτη Κυκλοφορίας-Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης», όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει άμεσα το πιο σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα της Ηλιούπολης, την διερχόμενη υπέρ-τοπική κυκλοφορία, όχι μόνο παραπέμπει στις καλένδες τα σημερινά οξυμένα ζητήματα ασφάλειας, ατμοσφαιρικής ρύπανσης και ηχορύπανσης που προέρχονται από την υπέρ-τοπική κυκλοφορία, αλλά αντίθετα υπόσχεται κάτι εντελώς ανέφικτο κατά τη γνώμη μας: ότι όταν γίνει η Περιφερειακή Λεωφόρου Υμηττού (άγνωστο πότε), οι λεωφόροι της Ηλιούπολης που σήμερα δέχονται το μεγαλύτερο βάρος της υπέρ-τοπικής κυκλοφορίας (Λεωφ. Ελ. Βενιζέλου – Πρωτόπαπα – Αθηνών – 17ης Νοέμβρη), θα αποκτήσουν τοπική, δευτερεύουσα σημασία.
1.4 Πιστεύουμε ότι η παραπάνω παραδοχή και εκτίμηση της «Μελέτης Κυκλοφορίας Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης», δεν στηρίζεται σε καμμιά σοβαρή επιστημονική επεξεργασία. • Αν λάβουμε υπόψη ότι ο σημερινός δείκτης ιδιοκτησίας ΙΧ αυτοκινήτου στην Αθήνα, σύντομα θα φτάσει στα ευρωπαϊκά επίπεδα. • Αν λάβουμε υπόψη ότι η νέα Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού, όταν γίνει κάποτε, μάλλον θα γίνει με το σύστημα της αυτοχρηματοδότησης (όπως και οι αυτοκινητόδρομοι που εξαγγέλλονται σήμερα: Σταυρού – Ελευσίνας, Βόρειου τμήματος της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού), πράγμα που σημαίνει ότι θα έχει διόδια, δηλαδή σοβαρό αντικίνητρο για την χρήση της. • Αν λάβουμε υπόψη ότι παρόμοιες πολιτικές για την δημιουργία νέων Περιφερειακών Λεωφόρων στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις έχουν αποτύχει (π.χ Παρίσι), τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι και στην δική μας περίπτωση, η εκτίμηση των μελετητών της «Μελέτης Κυκλοφορίας-Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» σύντομα θα διαψευστεί από την ίδια την πραγματικότητα. Και τι θα συμβεί τότε; Όχι μόνο το οδικό δίκτυο της Ηλιούπολης και ιδιαίτερα οι Λεωφ. Ελ. Βενιζέλου – Πρωτόπαπα – Αθηνών – 17ης Νοέμβρη θα εξακολουθούν να επιβαρύνονται από διερχόμενη κυκλοφορία υπέρ-τοπικής σημασίας, χωρίς να έχει ληφθεί κανένα σοβαρό μέτρο για την ασφάλεια των πεζών και της τοπικής κυκλοφορίας, για την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ηχορύπανση, αλλά επιπλέον θα έχουμε και μια νέα Περιφερειακή Λεωφόρο στον Υμηττό, η οποία αφού καταστρέψει τον δασικό χώρο και την οικολογική ισορροπία του βουνού, θα αποδειχθεί ανεπαρκής για να αντιμετωπίσει τις νέες (τότε) κυκλοφοριακές ανάγκες. Οπότε; Οπότε θα αναζητήσουμε μια νέα, «περιφερειακότερη» της Περιφερειακής Λεωφόρου, πιο ψηλά στον Υμηττό, στην κορυφή. Και μετά; Μετά θα πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις πιο ψηλά ακόμα: στον ουρανό…
2. Υμηττός και Περιφερειακή Λεωφόρος
2.1 Ο Υμηττός είναι ως γνωστόν, ένας από τους ελάχιστους ορεινούς όγκους που διασώθηκαν μέχρι σήμερα από την λαίλαπα της «ανάπτυξης» και της «αξιοποίησης», που σάρωσε τις τελευταίες δεκαετίες κάθε ελεύθερο χώρο στην Αττική. Το μοντέλο της ανάπτυξης που κυριαρχεί στον τόπο μας, με την συγκέντρωση πληθυσμού και οικονομικών δραστηριοτήτων στο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας που επέβαλε, οδήγησε στην σταδιακή υποβάθμιση των κεντρικών περιοχών της Αθήνας και στην αστικοποίηση της περιαστικής ζώνης. Οι οικιστικές επεκτάσεις του Πολεοδομικού Συγκροτήματος της πρωτεύουσας, οδηγούν στις μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στους τόπους εργασίας – κατοικίας και στο μονίμως μπλοκαρισμένο κυκλοφοριακά κέντρο της Αθήνας, δεδομένου ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να περάσουν από αυτό το κέντρο. Έτσι, σαν μόνη λύση, θεωρείται η κατασκευή νέων οδικών αρτηριών μεγάλης κυκλοφορίας όπως π.χ η Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού, λύσεις που ωστόσο, αντιμετωπίζουν μόνο προσωρινά τα προβλήματα, δημιουργώντας παράλληλα καινούργια (καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος, επέκταση της ρύπανσης, κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας κλπ).
2.2 Με βάση τα παραπάνω και σε σχέση με την «Περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού», θεωρούμε αναγκαίο να διατυπώσουμε σήμερα τις παρακάτω θέσεις: α) Είμαστε αντίθετοι με την κατασκευή της Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, γιατί πιστεύουμε ότι θα οδηγήσει: → στον κατακερματισμό του ορεινού όγκου → στον περιορισμό ή την εξαφάνιση της υπάρχουσας πανίδας και χλωρίδας → στην αλλοίωση του φυσικού τοπίου → στην αύξηση των πιέσεων που υπάρχουν για οικιστικές επεκτάσεις και εγκαταστάσεις κοινωνικού εξοπλισμού στο βουνό β) Είμαστε αντίθετοι με την κατασκευή μιας Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό γιατί πιστεύουμε, ότι το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αττικής δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά με την διάνοιξη μιας ακόμα οδικής αρτηρίας, αλλά με τον περιορισμό της χρήσης του ΙΧ και την ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς (λεωφορεία, τρόλεϊ, τραμ, περιφερειακός σιδηρόδρομος). γ) Είμαστε αντίθετοι με την Περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού, γιατί είμαστε αντίθετοι με την συνεχή επέκταση της Αθήνας, γιατί πιστεύουμε ότι έχει άμεση προτεραιότητα η «αναδίπλωση» της Αθήνας στον εαυτό της, η ανάπλαση και ο μετασχηματισμός του υπάρχοντος αστικού περιβάλλοντος, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησε η μεταπολεμική «ανάπτυξη».
3. Εναλλακτική πρόταση
Η «Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού», θεωρώντας ότι η προκαταρκτική πρόταση της «Μελέτης Κυκλοφορίας-Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης» δεν αντιμετωπίζει το οξυμένο σήμερα πρόβλημα της διερχόμενης διέλευσης οχημάτων από τον Δήμο, και πιστεύοντας ότι η προβλεπόμενη λύση της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, θα καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον χωρίς να δώσει ουσιαστική λύση στο πρόβλημα της διερχόμενης κυκλοφορίας μάσα από τον Δήμο, προτείνει τον διαχωρισμό της τοπικής από την υπέρ-τοπική κυκλοφορία στο τμήμα εκείνο του οδικού δικτύου της Ηλιούπολης, που χρησιμοποιείται σήμερα για διερχόμενη διέλευση οχημάτων (Λεωφόροι Ελ. Βενιζέλου – Πρωτόπαπα – Αθηνών – 17ης Νοέμβρη). Πιστεύουμε ότι η πρόταση αυτή εξασφαλίζει: → πλήρη ασφάλεια για τους πεζούς από την διερχόμενη υπέρ-τοπική κυκλοφορία → περιορισμό της σημερινής ατμοσφαιρικής ρύπανσης, δεδομένου ότι ο διαχωρισμός της τοπικής από τ υπέρ-τοπική κυκλοφορία και η εξασφάλιση συνεχούς ροής στην υπέρ-τοπική, περιορίζει την εκπομπή των καυσαερίων από τα οχήματα, η οποία οφείλεται κυρίως στα φανάρια και στις χαμηλές ταχύτητες. → περιορισμό της σημερινής ηχορύπανσης με την δημιουργία υπέρ-τοπικής κίνησης σε όρυγμα, ενώ ο θόρυβος μπορεί να περιοριστεί ακόμα περισσότερο με την προσθήκη ηχοπετασμάτων κλπ. → δυνατότητα καλύτερης αξιοποίησης κοινόχρηστων χώρων, πλατειών κλπ και δημιουργεί επιπλέον χώροστην επιφάνεια του εδάφους, ο οποίος μπορεί να αποδοθεί σε ποικίλες χρήσεις (στάθμευση, πράσινο, παιδότοποι κλπ). Το πιο σημαντικό ωστόσο πλεονέκτημα που παρέχει η παραπάνω προτεινόμενη λύση, είναι ότι δίνει την δυνατότητα να καταργηθεί το τμήμα της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού, από το Στρατόπεδο Σακέτα μέχρι την Αργυρούπολη και να διατηρηθεί αναλλοίωτη η σημερινή φυσιογνωμία του δασωμένου τμήματος του Υμηττού πάνω από τον Βύρωνα, τον Καρέα και την Ηλιούπολη. Έτσι ο Υμηττός, θα μπορούσε να παραμείνει ένας πραγματικός χώρος αναψυχής. Σε σχέση με το οικονομικό κόστος της εναλλακτικής πρότασης που διατυπώνουμε, θεωρούμε ότι αποτελεί αντικείμενο μιας ξεχωριστής μελέτης, που είναι αδύνατο να γίνει από εμάς αυτή τη στιγμή. Πιστεύουμε ωστόσο ότι η εναλλακτική μας πρόταση έχει σαφώς μικρότερο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος από την προβλεπόμενη Περιφερειακή Λεωφόρο στον Υμηττό, η οποία δεν πρόκειται να αποτρέψει την καταστροφή του βουνού, από όσες περιβαλλοντικές μελέτες και αν συνοδεύεται. Τέλος, πιστεύουμε ότι ο διαχωρισμός της τοπικής με την υπέρ-τοπική κυκλοφορία, θα αναβαθμίσει τους συγκεκριμένους δρόμους της Ηλιούπολης. Η διαφορετική διαχείριση του σημερινού οδικού δικτύου της Ηλιούπολης, μπορεί να παίξει σε τελευταία ανάλυση σημαντικό ρόλο στην αναβάθμιση συνολικά περιοχών του Δήμου, που με τα σημερινά δεδομένα είναι καταδικασμένες στο να υποβιβάζονται συνεχώς. Επιπλέον, με την διαφορετική διαχείριση του σημερινού οδικού δικτύου, θα σωθεί και ο Υμηττός από την καταστροφή. Μήπως αξίζει να το επιχειρήσουμε;
Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού -1992
Τοπικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα (ΤΑΠ) Δήμου Ηλιούπολης, 1996
Επισημάνσεις του ΤΑΠ (1995) σε σχέση με τις προτάσεις της Μελέτης Κυκλοφορίας Στάθμευσης Δήμου Ηλιούπολης.
« Η Μελέτη Κυκλοφορίας-Στάθμευσης υιοθετεί προτάσεις και έργα μακροπρόθεσμου χαρακτήρα (π.χ Λεωφ. Πικροδάφνης, ανισόπεδος κόμβος στη Λ. Βουλιαγμένης και Λ.Σοφ. Βενιζέλου) τα οποία δεν προβλέπονται από το εγκεκριμένο ΓΠΣ του Δήμου. Με αυτήν την έννοια θεωρούμε ότι το Στάδιο ΙΙ της μελέτης είναι άνευ αντικειμένου… …Ένα δεύτερο σημείο είναι ότι, σύμφωνα με την κυκλοφοριακή μελέτη, η μελλοντική Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού θα συνδέεται με την Ηλιούπολη με κόμβο στο τέλος της Λ. Σοφ. Βενιζέλου υποβαθμίζοντας το πιο δασωμένο τμήμα του Υμηττού και διοχετεύοντας ουσιαστικά στον Δήμο μεγάλο αριθμό οχημάτων… … Επίσης πιστεύουμε ότι η κυκλοφοριακή μελέτη θα πρέπει να τροποποιηθεί και σε κάποια άλλα σημεία της, όπως στην κατάργηση της εξόδου από Λ. Εθνάρχου Μακαρίου προς Λ. Βουλιαγμένης, που προβλέπει…. …Εξ’ άλλου, δεδομένου ότι η κυκλοφοριακή μελέτη του Δήμου δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά το μείζον πρόβλημα της διερχόμενης κυκλοφορίας από την Ηλιούπολη παραπέμποντας τη λύση του στη δημιουργία μιας Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό…προτείνουμε να ανατεθεί μια νέα Κυκλοφοριακή Μελέτη η οποία να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις για το πρόβλημα της διερχόμενης κυκλοφορίας οχημάτων από την Ηλιούπολη, στην κατεύθυνση του διαχωρισμού της τοπικής από την υπερ-τοπική κυκλοφορία.
Nα αντισταθούμε στην κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό
Αναδημοσίιευση από το περιοδικό «ΕΥΩΝΥΜΟΣ» τεύχος 94, Ιούνιος 2009
Η Αθήνα επεκτάθηκε και συνεχίζει να επεκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Η συσσώρευση πληθυσμού και δραστηριοτήτων επιβάλλει την δημιουργία νέων μεταφορικών υποδομών. Παρά την λειτουργία του Μετρό και του Προαστιακού, κυρίαρχο μέσο μετακίνησης είναι το Ι.Χ. αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη κυκλοφοριακή συμφόρηση. Το 1985, θεσπίστηκε η εκ περιτροπής κυκλοφορία Ι.Χ. αυτοκινήτων στο κέντρο της Αθήνας (μεγάλα-μικρά και αργότερα μονά-ζυγά), ως «προσωρινό» μέτρο κατά του νέφους. Τότε κυκλοφορούσαν καθημερινά περίπου 500.000 Ι.Χ., αλλά σήμερα έχουν ξεπεράσει τα 2,2 εκατομμύρια. Οι ημερήσιες μετακινήσεις στο λεκανοπέδιο της Αθήνας έχουν καταμετρηθεί στα 8 εκατομμύρια, με προοπτική να διαμορφωθούν στα 10 εκατομμύρια μέσα στην επόμενη διετία. Περίπου το 60% των μετακινήσεων γίνεται με Ι.Χ. και σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις «…το 2010 τα αυτοκίνητα στο λεκανοπέδιο, θα κινούνται με ταχύτητα πεζού…».1 Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Την τελευταία δεκαετία, η μέση ετήσια αύξηση των Ι.Χ. ήταν της τάξης του 6,56%, όταν ο πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε μόλις κατά 0,46%. Οι Έλληνες κάνουν κατά μέσο όρο 9 διαδρομές την εβδομάδα με το Ι.Χ. τους για αποστάσεις μικρότερες από ένα χιλιόμετρο, ενώ σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι Έλληνες κάνουν υπερδιπλάσια χρήση του Ι.Χ. σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.2 Στο λεκανοπέδιο της Αθήνας κυκλοφορεί το 43% των οχημάτων. Το 45% των μετακινήσεων αφορούν την διαδρομή σπίτι - δουλειά - σπίτι. «…Ο κορεσμός της κυκλοφορίας στους βασικούς οδικούς άξονες φτάνει σήμερα στο 55% και αν δεν ληφθούν μέτρα, το 2010 θα φτάσει στο 78% έως και 95%. Θα μιλάμε για μια ακίνητη πόλη…».3 Στους 11 σημαντικότερους οδικούς άξονες τις ώρες αιχμής, η μέση ταχύτητα των οχημάτων έχει μειωθεί από 3% έως και 12%, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Στην Αττική Οδό, το πρώτο εξάμηνο του 2007 η μέση ημερήσια κυκλοφορία διαμορφώθηκε στα 290.000 οχήματα και έφτασε στα όρια αντοχής του αυτοκινητόδρομου. Στο κεντρικό τμήμα της (κόμβος Δουκίσσης Πλακεντίας – έξοδος στην Εθνική Οδό Αθηνών–Λαμίας), παρατηρούνται ολοένα και συχνότερα μποτιλιαρίσματα. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, προωθούνται σενάρια για την προσθήκη στην Αττική Οδό ενός δεύτερου δρόμου, που θα κινείται υπογείως του σημερινού, στο τμήμα από την Δουκίσσης Πλακεντίας έως τον κόμβο της Μεταμόρφωσης.4 Είναι προφανές ότι τα σημερινά κυκλοφοριακά αδιέξοδα στην πρωτεύουσα, οφείλονται στην κυρίαρχη επιλογή μετακίνησης του πληθυσμού μέσω της χρήσης Ι.Χ. αυτοκινήτων. Δεδομένου ότι ο δείκτης ιδιοκτησίας στη χώρα μας κινείται ακόμα σε μεσαία επίπεδα σε σχέση με άλλες αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, είναι βέβαιο ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα για την Αθήνα τα επόμενα χρόνια θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο, στον βαθμό που δεν θα υπάρξουν διαφορετικές πολιτικές επιλογές για τις μετακινήσεις μας. Ο υφιστάμενος οδικός άξονας Λεωφ. Κατεχάκη - Καρέα - Λεωφ. Αλίμου, αποτελεί σήμερα την «Περιφερειακή Λεωφόρο» σύνδεσης των βορειοανατολικών με τις νοτιοανατολικές περιοχές του λεκανοπεδίου και συνδέεται με την Αττική Οδό στο ύψος της Καισαριανής. Τμήμα αυτού του οδικού άξονα διέρχεται από τον αστικό ιστό των Δήμων Βύρωνα (Καρέας), Ηλιούπολης και Αργυρούπολης. Η προγραμματισμένη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό προς τα νότια, στον δασικό χώρο πάνω από τον Καρέα, την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, εμφανίζεται ως ένα έργο περιβαλλοντικό, αναγκαίο και αναπόφευκτο, το οποίο θα αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα σήμερα προβλήματα στις αστικές περιοχές όπου υπάρχει διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία. Ακόμη, η νέα Περιφερειακή Λεωφόρος εκτιμάται ότι θα εξασφαλίσει μεγάλη ταχύτητα κυκλοφορίας, ενώ προβλέπεται η σύνδεση της με τον προγραμματιζόμενο νέο οδικό άξονα Κόμβου Σακέτα – Κόμβου Μεσογείων, ο οποίος , μέσω σήραγγας θα τέμνει κάθετα τον Υμηττό και θα καταλήγει επιφανειακά μέχρι την παραλιακή Λεωφόρο Σουνίου στο ύψος της Αγ. Μαρίνας. Εξ’ άλλου, φαίνεται να εγκαταλείπονται προς το παρόν τα σχέδια επέκτασης της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού πάνω από την Άνω Γλυφάδα, ενώ ανοικτό παραμένει ακόμη το ζήτημα της κατασκευής μιας Β.Α Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό πάνω από τα Γλυκά Νερά, την Παιανία και το Κορωπί. Είναι προφανές ότι όλοι αυτοί οι προβλεπόμενοι αυτοκινητόδρομοι θα προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στον δασικό χώρο του Υμηττού, ακόμη και όταν υπογειοποιηθούν κάποια μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα τους. Διότι, για την κατασκευή και την λειτουργία τους απαιτούνται εκτεταμένες εκχερσώσεις δασικής βλάστησης, τοιχία αντιστήριξης, γέφυρες, ανισόπεδοι κόμβοι σύνδεσης με τα τοπικά οδικά δίκτυα των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό κλπ. Επίσης απαιτούνται σταθμοί διοδίων, δεδομένου ότι προβλέπεται οι νέοι αυτοκινητόδρομοι να κατασκευαστούν με τη μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ. (Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), που σημαίνει ότι όσοι κινούνται σ’ αυτούς θα πληρώνουν διόδια. Αξίζει να επισημανθεί ότι ο Υμηττός είναι ένα βουνό με ιδιαίτερη αρχαιολογική και μνημειακή αξία που συνδέεται με την ιστορία της Αθήνας, καθώς και ότι οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό θα διέρχονται από περιοχές που έχουν ενταχθεί στο Δίκτυο NATURA 2000, λόγω της ιδιαίτερης αξίας όσον αφορά την ορνιθοπανίδα και την χλωρίδα του βουνού. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η προγραμματιζόμενη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, δεν συνεπάγεται την κατάργηση της λειτουργίας του σημερινού οδικού άξονα Λεωφ. Κατεχάκη–- Καρέα- Λεωφ. Αλίμου, όπως ισχυρίζονται ή φαντάζονται κάποιοι. Απλώς θα υπάρξει μια πρόσκαιρη ανακούφιση σε επιβαρημένες σήμερα περιοχές (στην Ηλιούπολη και στην Αργυρούπολη), η οποία πολύ σύντομα θα εξουδετερωθεί από την κυκλοφορία εκατοντάδων χιλιάδων νέων Ι.Χ. αυτοκινήτων στην Αττική και τη δημιουργία –όπως επιδιώκεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ– ενός νέου πολεοδομικού συγκροτήματος στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και στην παραλία του Σαρωνικού. Με βάση όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, πιστεύουμε ότι πρέπει να αποτραπεί η κατασκευή της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, και να προωθηθεί η διαφορετική διαχείριση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της περιοχής, η ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων, η δημιουργία εκτεταμένων λεωφορειολωρίδων και ποδηλατόδρομων, η απελευθέρωση των δρόμων και των πεζοδρομίων από παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα κ.α. Δηλαδή αυτό που έχει προτεραιότητα είναι η διαμόρφωση μιας διαφορετικής πολιτικής από τη σημερινή για τις μετακινήσεις στην πρωτεύουσα, η οποία θα προστατεύει το περιβάλλον και θα σέβεται την ιστορική κληρονομιά, μιας πολιτικής η οποία δεν θα παραχωρεί τους δημόσιους δρόμους σε ιδιώτες για εκμετάλλευση (όπως συμβαίνει με την Αττική Οδό), μιας πολιτικής που δεν θα πριμοδοτεί την χρήση του Ι.Χ. αλλά τα δημόσια μεταφορικά μέσα.
Σημειώσεις 1.Γιάννης Γκόλιας, καθηγητής Ε.Μ.Π. (Ελευθεροτυπία, 13/1/08) 2.Πάνος Παπαδάκος, συγκοινωνιολόγος (Ελευθεροτυπία, 31/12/07) 3.Γ. Χανδάνος, πρόεδρος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (Ελευθεροτυπία, 31/12/07) 4.Χαρά Τζαναβάρα, δημοσιογράφος (Ελευθεροτυπία, 31/12/07).
Σχετικά με τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στην περιοχή της Ηλιούπολης, 2011
Κείμενο προτάσεων για το συνολικό κυκλοφοριακό ζήτημα στη περιοχή, που κατατέθηκε τον Ιανουάριο του 2011 στην 8η Συνάντηση για τον Υμηττό» από την «Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού».
Η Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες επεκτάθηκε αδιάκοπα προς όλες τις κατευθύνσεις, υπερβαίνοντας τα περιορισμένα όρια του «λεκανοπεδίου» που περικλείεται μεταξύ Υμηττού, Πεντέλης, Πάρνηθας, και Ποικίλου Όρους. Η συσσώρευση πληθυσμού και δραστηριοτήτων στον ευρύτερο χώρο της Αττικής, επέβαλε την δημιουργία νέων μεταφορικών υποδομών. Η λειτουργία του Μετρό, όπου αυτό επεκτάθηκε, και του Προαστιακού τραίνου, συνέβαλε σημαντικά στις μετακινήσεις των κατοίκων. Ωστόσο, κυρίαρχο μεταφορικό μέσο παραμένει το Ι.Χ αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη κυκλοφοριακή συμφόρηση τις ώρες αιχμής σε εκτεταμένες περιοχές του λεκανοπεδίου, και όχι μόνο. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Τα τελευταία χρόνια η μέση ετήσια αύξηση των Ι.Χ ήταν 6,5% περίπου, όταν ο πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε μόλις 0,5% περίπου. Στο λεκανοπέδιο της Αθήνας, κυκλοφορεί το 45% περίπου του συνόλου των οχημάτων. Ο κορεσμός της κυκλοφορίας στους βασικούς οδικούς άξονες της πρωτεύουσας το 2010 υπολογίζονταν στο 78-95 %. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, οι ¨Ελληνες κάνουν υπερδιπλάσια χρήση του Ι.Χ σε σχέση με τους υπόλοιπους ευρωπαίους. Είναι προφανές ότι τα σημερινά κυκλοφοριακά αδιέξοδα στην πρωτεύουσα, οφείλονται στην κυρίαρχη και αναπόφευκτη σε σημαντικό βαθμό επιλογή μετακίνησης του πληθυσμού μέσω των Ι.Χ. αυτοκινήτων. Δεδομένου ότι ο δείκτης ιδιοκτησίας στη χώρα μας κινείται ακόμα σε μεσαία επίπεδα σε σχέση με άλλες αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, είναι βέβαιο ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα για την Αθήνα τα επόμενα χρόνια θα oξυνθούν ακόμη περισσότερο, στον βαθμό που δεν θα υπάρξουν διαφορετικές πολιτικές επιλογές για τις μετακινήσεις μας.
Νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
Ο υφιστάμενος οδικός άξονας Λεωφ. Κατεχάκη - Καρέα - Λεωφ. Αλίμου, αποτελεί σήμερα την «Περιφερειακή Λεωφόρο» σύνδεσης των βορειοανατολικών με τις νοτιοανατολικές περιοχές του λεκανοπεδίου και συνδέεται με την Αττική Οδό στο ύψος της Καισαριανής. Τμήμα αυτού του οδικού άξονα διέρχεται από τον αστικό ιστό των Δήμων Βύρωνα (Καρέας), Ηλιούπολης και Αργυρούπολης. Η προγραμματισμένη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό προς τα νότια, στον δασικό χώρο πάνω από την Καισαριανή, τον Βύρωνα (Καρέα), την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, εμφανίζεται ως ένα έργο περιβαλλοντικό, αναγκαίο και αναπόφευκτο, το οποίο θα αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα σήμερα προβλήματα στις αστικές περιοχές όπου υπάρχει διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία. Ακόμη, η νέα Περιφερειακή Λεωφόρος εκτιμάται ότι θα εξασφαλίσει μεγάλη ταχύτητα κυκλοφορίας, ενώ προβλέπεται η σύνδεση της με τον προγραμματιζόμενο νέο οδικό άξονα, ο οποίος , μέσω σήραγγας θα τέμνει κάθετα τον Υμηττό και θα καταλήγει επιφανειακά μέχρι τo Kορωπί και το νέο αεροδρόμιο στα Σπάτα. Εξ’ άλλου, φαίνεται να μην προωθούνται προς το παρόν τα σχέδια επέκτασης της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού πάνω από την Άνω Γλυφάδα, καθώς και της κατασκευής μιας Νοτιο- Ανατολικης Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό πάνω από το Κορωπί, μέχρι την παραλία της Αγ. Μαρίνας, ακόμη και μιας Βορειοανατολικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό πάνω από τα Γλυκά Νερά, μέχρι το Κορωπί. Είναι προφανές ότι όλοι αυτοί οι προβλεπόμενοι αυτοκινητόδρομοι θα προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στον δασικό χώρο του Υμηττού, ακόμη και όταν υπογειοποιηθούν κάποια μικρότερα ή μεγαλύτερα τμήματα τους. Διότι, για την κατασκευή και την λειτουργία τους απαιτούνται εκτεταμένες εκχερσώσεις δασικής βλάστησης, τοιχία αντιστήριξης, γέφυρες, υπέργειοι ανισόπεδοι κόμβοι σύνδεσης με τα τοπικά οδικά δίκτυα των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό κλπ. Επίσης απαιτούνται υπέργειοι σταθμοί διοδίων, δεδομένου ότι προβλέπεται οι νέοι αυτοκινητόδρομοι να κατασκευαστούν με τη μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ. (Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), που σημαίνει ότι όσοι κινούνται σ’ αυτούς θα πληρώνουν νέα διόδια. Aκόμη, οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό, ενδέχεται να ενταχθούν στον λεγόμενο νόμο «fast track», εφόσον τα «μεγάλα έργα» προβάλλονται και ως «αναπτυξιακά» που συμβάλλουν στο ξεπέρασμα της σημερινής οικονομικής κρίσης. Αξίζει να επισημανθεί ότι ο Υμηττός είναι ένα βουνό με ιδιαίτερη αρχαιολογική και μνημειακή αξία που συνδέεται με την ιστορία της Αθήνας, καθώς και ότι οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό θα διέρχονται από περιοχές που έχουν ενταχθεί στο Δίκτυο NATURA 2000, λόγω της ιδιαίτερης αξίας όσον αφορά την ορνιθοπανίδα και την χλωρίδα του βουνού. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η προγραμματιζόμενη επέκταση της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, δεν συνεπάγεται την κατάργηση της λειτουργίας του σημερινού οδικού άξονα Λεωφ. Κατεχάκη - Καρέα- Λεωφ. Αλίμου, όπως ισχυρίζονται ή φαντάζονται κάποιοι. Απλώς θα υπάρξει μια πρόσκαιρη ανακούφιση σε επιβαρημένες σήμερα περιοχές (στην Ηλιούπολη και στην Αργυρούπολη), η οποία πολύ σύντομα θα εξουδετερωθεί από την κυκλοφορία εκατοντάδων χιλιάδων νέων Ι.Χ. αυτοκινήτων στην Αττική. Ακόμη, φαίνεται ότι η δημιουργία ενός νέου πολεοδομικού συγκροτήματος στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και στην παραλία του Σαρωνικού, όπως σχεδιάζονταν από τις προηγούμενες αλλά και την σημερινή κυβέρνηση, αποτελεί έναν καθοριστικό παράγοντα για την κατασκευή ενός νέου αυτοκινητόδρομου στον Υμηττό. Με βάση όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, πιστεύουμε ότι πρέπει να αποτραπεί η κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό και να προωθηθεί η διαφορετική διαχείριση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της περιοχής, η ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς, η δημιουργία εκτεταμένου δικτύου λεωφοειολωρίδων και ποδηλατόδρομων, η απελευθέρωση των δρόμων και των πεζοδρομίων από παράνομα σταθμευμένα Ι.Χ αυτοκίνητα. Δηλαδή αυτό που έχει προτεραιότητα είναι η διαμόρφωση μιας διαφορετικής πολιτικής από την σημερινή για τις μετακινήσεις στην πρωτεύουσα, η οποία θα προστατεύει το περιβάλλον και θα σέβεται την ιστορική κληρονομιά, μιας πολιτικής η οποία δεν θα παραχωρεί τους δημόσιους δρόμους σε ιδιώτες για εκμετάλλευση, μιας πολιτικής που δεν θα πριμοδοτεί την χρήση του Ι.Χ. αλλά τα δημόσια μεταφορικά μέσα.
Τι προτείνουμε
Για την αντιμετώπιση των άμεσων και οξυμένων προβλημάτων που προέρχονται από την διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία Ι.Χ οχημάτων στους Δήμους Καισαριανής, Βύρωνα, Ηλιούπολης και Αργυρούπολης, αντί μιας νέας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, που θα αποτελεί επέκταση της υφιστάμενης Αττικής Οδού, προτείνουμε:
1.Την υπόγεια σύνδεση της απόληξης της υφιστάμενης Αττικής Οδού με το κέντρο της Αθήνας (περιοχή Μιχαλακοπούλου- Χίλτον και όχι με την Λεωφ.Ούλαφ Πάλμε , όπως προβλέπεται), ώστε να αποτραπεί η σημερινή υπερτοπική κυκλοφορία οχημάτων από την Λεωφόρο Εθνικής Αντίστασης της Καισαριανής.
2.Την υπόγεια σύνδεση του υφιστάμενου οδικού άξονα Κατεχάκη –Καρέα με την Λεωφόρο Βουλιαγμένης όπως προβλέπεται και από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ενδιάμεσος δακτύλιος) καθώς και από το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης.
3.Την αναβάθμιση του ρόλου και της λειτουργίας της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, μετά την συμβολή της με το ρέμα της Πικροδάφνης, ως άξονα υπερτοπικής κυκλοφορίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις προβλέψεις των κυκλοφοριακών φόρτων μετά την επικείμενη επέκταση του Μετρό μέχρι τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού.
4.Την ακύρωση της λειτουργίας ως υπερτοπικού, του σημερινού οδικού άξονα Καρέα – Λεωφ.Αλίμου, που διέρχεται μέσα από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, με κατεύθυνση την κάλυψη μόνο τοπικών αναγκών.
5.Την δημιουργία μιας νέας λεωφορειακής γραμμής – εξπρές από την Γλυφάδα μέχρι την Λεωφόρο Μεσογείων (Μετρό Κατεχάκη), μέσω μιας ειδικής λεωφορειολωρίδας, με μια στάση σε κάθε ενδιάμεσο Δήμο και σύνδεση με τοπικές δημοτικές λεωφορειακές γραμμές.
6.Ακόμη, έχει προταθεί και η μελλοντική επέκταση του προαστιακού σιδηρόδρομου από το αεροδρόμιο των Σπάτων μέχρι το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού. Οι παραπάνω, προτάσεις, διατυπωμένες από φορείς και πολίτες που συμμετέχουν στην «Διαδημοτική», αποτελούν μια πρώτη βάση συζήτησης, ώστε να οριστικοποιηθούν οι τελικές θέσεις και οι προτάσεις μας.
Μπράβο στη Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού και προσωπικά στον κ. Τότσικα!
Γιώργος Μπαλτάς, 25 Ιανουαρίου 2016 / «Ηλιούπολη για όλους»
Έγινε τη Τρίτη 19.1.2016 η πολυδιαφημισμένη εκδήλωση του Δημάρχου κ. Βαλασόπουλου για τη διαμόρφωση αιτήματος σύνδεσης της Περιφερειακής Υμηττού με την Βουλιαγμένης μέσω σήραγγας προκειμένου να περιοριστεί η διαμπερής κυκλοφορία της Πόλης. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ο κ. Πάνος Τότσικας της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού. Ο κ. Τότσικας έπρεπε να νοιώθει και ένοιωθε ιδιαίτερα ικανοποιημένος γιατί έβλεπε να αποδέχονται τους αγώνες του κατά τόσο πανηγυρικό τρόπο τόσοι πολλοί παράγοντες της Ηλιούπολης. Η Ηλιούπολη προϋπήρξε του κ. Δημάρχου και προφανώς θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά! Οι αγώνες όμως για την προστασία του Υμηττού αρχίζουν λίγο ή πολύ με την παρουσία της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού και προσωπικά του κ. Τότσικα. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσει η Ηλιούπολη στον κ. Τότσικα!
Μάρτιος 2009 η Πρωτοβουλία Πολιτών για την Προστασία του Υμηττού και ο κ. Τότσικας δημοσιεύει, http://www.ilioupolisonline.gr/epikairotita/kritikes/4746 kritikes-350.html , μια ολοκληρωμένη πρόταση που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί χάρις στη πληρότητά της, γίνεται αποδεκτή και από άλλες δυνάμεις της Ηλιούπολης όπως η «Ηλίου Πόλις Ανθρώπινη Πόλη» του αείμνηστου Κώστα Κονδύλη. Αξίζει να σημειωθεί πως ο τότε Δήμαρχος κ. Αναγνώστου Δημοκρατικότερα συμπεριφερόμενος συγκάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο στην υπ αριθμό 9 Συνεδρίαση στις 28 Απριλίου 2009 με ειδικό θέμα την Περιφερειακή Υμηττού. http://www.ilioupoli.gr/municipality/council/dspraktika.aspx Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συνεδρίαση εκείνη γιατί έγινε μια σοβαρή συζήτηση που συνέβαλε στην προώθηση της ιδέας της σήραγγας. Σε εκείνο το Συμβούλιο έγινε ξεκάθαρη η υποστήριξη της πρότασης του κ. Τότσικα , τόσο από τον αείμνηστο Κώστα Κονδύλη όσο και από τον κ. Δημήτρη Πανταζόπουλο. Τότε όμως τα συμφέροντα των κατασκευαστικών εταιρειών ήταν το μέγιστο, η επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού! Βέβαια περάσανε κοντά 6 χρόνια από τότε. Το θέμα περιήλθε σε πολιτικό-κομματικό «μη ενδιαφέρον». Οι συνθήκες αλλάξανε δραματικά. Η οικονομική κρίση οδήγησε και στο νέο ρυθμιστικό σχέδιο που απέτρεψε την επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού, άφησε όμως το πρόβλημα της διχοτόμησης της Ηλιούπολης. Πάνω στο πρόβλημα αυτό πρέπει να αναπτυχθεί ένας γόνιμος διάλογος που θα ενταχθεί σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό που έχει ανάγκη η χώρα. ΠΡΩΤΑ Η ΧΩΡΑ λοιπόν ! Αυτό το επισημαίνει ο κ. Τότσικας με νέο πρόσφατο άρθρο του http://ilioupoligiaolous.gr/index.php και υπό τον τίτλο «Ο Δήμαρχος Ηλιούπολης και η Σήραγγα» επισημαίνει τις σημαντικές εξελίξεις που μεσολάβησαν και άλλαξαν άρδην τις συνθήκες. Στην εκδήλωση για τη σήραγγα, η ανάγκη ενός ευρύτερου διαλόγου απουσίαζε. Η ασυνέχεια του Δήμου, η Δημαρχοκεντρική και προσωποπαγής πολιτική σκέψη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έκανε αισθητή τη παρουσία της. Ο κ. Τότσικας προσπεράστηκε! Το Πακέτο Γιούνκερ μύρισε χρήμα. Δεν υπάρχει χρόνος! Μόνο ο κ. Χρήστος Κολομβούνης τόλμησε να βάλει ένα θέμα γενικότερων επιλογών. «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω»! Στη συγκέντρωση κυριαρχούσαν τα συμφέροντα των μελών του τεχνικού επιμελητηρίου και των ιδεολογικών του εκφραστών. Το πακέτο Γιούνκερ μυρίζει κάποια χρήματα και τα μελετητικά γραφεία δημιουργούν προϋποθέσεις να κινηθεί το χρήμα. Παλιές παρέες ανασυντάσσονται ή τουλάχιστον το προσπαθούν ! Έχει ιδιαίτερη σημασία η τοποθέτηση του Σοσιαλιστή κ. Χρυσοχοϊδη για τον ιδιωτικό χαρακτήρα του έργου, δηλαδή ΔΙΟΔΙΑ. Μάλιστα όλα πρέπει να κλείσουν εντός 18 μηνών και με την υποστήριξη της λαϊκής βάσης. Είναι η Λαϊκή βάση που ζητάει ΔΙΟΔΙΑ που σημαίνει και εναλλακτική λύση, δηλαδή παραμένει και η σημερινή διέλευση-διχοτόμηση της Ηλιούπολης ως έχει! Στη βράση κολλάει το σίδερο! Η μάχη για «μελέτες» με ΔΙΟΔΙΑ ξεκινάει και με «συστράτευση»!
«ΗΛΙΟΎΠΟΛΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ» - Γιώργος Μπαλτάς 25/1/2016
Θέσεις και απόψεις σχετικά με την σήραγγα Ηλιούπολης, 2009-2018
Με αφορμή την επαναφορά στη δημόσια συζήτηση του ζητήματος της αντιμετώπισης της διαμπερούς υπερτοπικής κυκλοφορίας οχημάτων, παρατίθεται ένα σύντομο ιστορικό του ζητήματος γραμμένο το 2018, καθώς και κάποιες διατυπωμένες θέσεις και απόψεις.
α.Υπόμνημα προς το ΥΠΕΧΩΔΕ της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προστασία του Υμηττού» / 16.3.2009 «…Σύμφωνα με όσα προτείνουμε, αντί να κατασκευαστεί η νέα ΝΔ Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού, διαμορφώνεται υπόγειος οδικός άξονας (κάτω από τις υφιστάμενες λεωφόρους και μπαζωμένα ρέματα), από την περιοχή Καρέα μέχρι την Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος της Ηλιούπολης- Αργυρούπολης, ελαχίστου μήκους 3.100 μ. (Εναλλακτική Πρόταση 1) και μέγιστου 4.500 μ. (Εναλλακτική Πρόταση 3). Έτσι, ολοκληρώνεται ο λεγόμενος ενδιάμεσος δακτύλιος της πρωτεύουσας και συνδέονται οδικά οι περιοχές της βόρειας με τη νότια Αθήνα, παρακάμπτοντας το Κέντρο. Ακόμα, αποτρέπονται παρεμβάσεις και τεχνικά έργα στην δυτική πλευρά του Υμηττού που εκ των πραγμάτων θα δημιουργήσουν πολλαπλά προβλήματα… (Τέλος), περιορίζεται σημαντικά το κόστος του έργου, το οποίο μπορεί να κατασκευαστεί ως δημόσιο έργο και όχι ως Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Έτσι, οι οδηγοί δεν θα είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν και άλλα διόδια, πέραν αυτών πού θα πληρώνουν στον σημερινό σταθμό, πάνω από την Καισαριανή.
β. Εισήγηση στην «8η Συνάντηση για τον Υμηττό», Δήμος Αργυρούπολης / 30.1.2011 «…Για την αντιμετώπιση των άμεσων και οξυμένων προβλημάτων που προέρχονται από την διερχόμενη υπερτοπική κυκλοφορία Ι.Χ οχημάτων … αντί μιας νέας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, που θα αποτελεί επέκταση της υφιστάμενης Αττικής Οδού, προτείνουμε: - Την υπόγεια σύνδεση του υφιστάμενου οδικού άξονα Κατεχάκη –Καρέα με την Λεωφόρο Βουλιαγμένης όπως προβλέπεται και από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ενδιάμεσος δακτύλιος) καθώς και από το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ηλιούπολης. - Την αναβάθμιση του ρόλου και της λειτουργίας της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, μετά την συμβολή της με το ρέμα της Πικροδάφνης, ως άξονα υπερτοπικής κυκλοφορίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις προβλέψεις των κυκλοφοριακών φόρτων μετά την επικείμενη επέκταση του Μετρό μέχρι τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. - Την ακύρωση της λειτουργίας ως υπερτοπικού, του σημερινού οδικού άξονα Καρέα – Λεωφ. Αλίμου, που διέρχεται μέσα από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, με κατεύθυνση την κάλυψη μόνο τοπικών αναγκών. - Την δημιουργία μιας νέας λεωφορειακής γραμμής – εξπρές από την Γλυφάδα μέχρι την Λεωφόρο Μεσογείων (Μετρό Κατεχάκη), μέσω μιας ειδικής λεωφορειολωρίδας, με μια στάση σε κάθε ενδιάμεσο Δήμο και σύνδεση με τοπικές δημοτικές λεωφορειακές γραμμές…»
γ. Απόψεις των δημοτικών αρχών Ηλιούπολης Από τις αρχές της δεκαετίας του’80 οι εκάστοτε δημοτικές αρχές Ηλιούπολης είχαν ως μόνιμο αίτημα την «απομάκρυνση» του σημερινού αυτοκινητόδρομου που διασχίζει τον Δήμο μας και την «μετατόπισή» του στον δασικό χώρο του Υμηττού. Η επιφανειακή χάραξη μιας «Περιφερειακής λεωφόρου στον Υμηττό» αποτέλεσε πάνω από τρεις δεκαετίες την μοναδική πρόταση των εκάστοτε δημάρχων και σχεδόν όλων των δημοτικών παρατάξεων της Ηλιούπολης. Επισημαίνεται ότι μέχρι το 2013, σε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηλιούπολης επί δημαρχίας Β. Βαλασόπουλου, εξακολουθούν να διατυπώνονται ως αιτήματα τα προηγηθέντα σχέδια Σουφλιά για δημιουργία υπογειοποιημένης Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου στον Υμηττό, μέχρι την Αργυρούπολη και το Ελληνικό: «…Το Δημοτικό Συμβούλιο Ηλιούπολης …απαιτεί να προχωρήσει άμεσα η κατασκευή της επέκτασης της Περιφερειακής Υμηττού με υπόγεια σήραγγα μέχρι το ύψος της Αργυρούπολης, και από εκεί με υπόγεια διάνοιξη μέχρι την πλατεία Κύπρου Αργυρούπολης / Λεωφ. Βουλιαγμένης, με κόμβο στο σημείο αυτό και υπόγεια προέκταση μέχρι την Παραλιακή Λεωφόρο στο ύψος του Ελληνικού. Ως τμήμα του έργου να προχωρήσει επίσης η διάνοιξη σήραγγας στον Υμηττό από το ύψος της Αργυρούπολης προς την περιοχή Κορωπίου για σύνδεση με το Αεροδρόμιο και την Ανατολική Αττική.» (Απόφαση18/2013 Δημοτικού Συμβουλίου Ηλιούπολης, 24.1.2013) Όμως τρία χρόνια αργότερα, ο δήμαρχος Ηλιούπολης Β. Βαλασόπουλος διαπιστώνοντας το ανεδαφικό των απόψεών του, ενώ είχε απορριφθεί από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες η προαναφερόμενη «απαίτησή» του περί επέκτασης της Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού και είχε ήδη ενταχθεί στο ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας η πρόταση για την σήραγγα Καρέα -Λ. Βουλιαγμένης, αλλάζει γραμμή πλεύσης, διακηρύσσοντας: «…Φτάνει πιά!
..Η αστική Σήραγγα Ηλιούπολης, η υπόγεια σύνδεση της Λ. Βουλιαγμένης με την Δυτική Περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού αποτελεί έργο κρίσιμης ανάγκης, έργο πνοής... Είναι η νέα πρόταση που εκτρέπει την υπερτοπική κυκλοφορία εντός του ιστού της πόλης, αφήνει άθικτο τον Υμηττό...κλπ»
Επισημαίνουμε ακόμη ότι, ο ίδιος ο δήμαρχος Ηλιούπολης , έχει διατυπώσει το ακόλουθο ερώτημα : «…Ακούγοντας τις μεγάλες επενδύσεις που σχεδιάζονται να γίνουν στο Ελληνικό, από πού θα φεύγουν τα φορτηγά, τα πούλμαν και όλη η μεγάλη τροφοδοσία εξοπλισμών όλων αυτών των χρήσεων που θα γίνουν εκεί χωρίς μία δίοδο ενός μεγάλου οδικού άξονα για την Εθνική Οδό; Προφανώς θα πρέπει να φύγουν από την Αττική Οδό και οι δρόμοι όπως αυτοί μέσα από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τέτοιες λειτουργίες σε καμία περίπτωση…»
δ. Οι προσδοκίες για την Ηλιούπολη από την Σήραγγα - « Η Αστική σήραγγα Ηλιούπολης… είναι η νέα πρόταση που εκτρέπει την υπερτοπική κυκλοφορία εκτός του ιστού της πόλης…» (Φυλλάδιο Δήμου Ηλιούπολης σε εκδήλωση στις 19/1/2016). - «Η υπόγεια Σήραγγα –ανάπλαση της οδού Αλίμου - Κατεχάκη … θα μετατρέψει την Λ. Κατεχάκη σε οδό ήπιας κυκλοφορίας στην πόλη μας»
(Ενημερωτικό έντυπο «Η δράση της δημοτικής αρχής»- Δεκ. 2016) - «…Η υπόγεια οδική Σήραγγα Ηλιούπολης… τεράστιας σημασίας έργο που θα ανακουφίσει κυκλοφοριακά την πόλη και θα επιτρέψει την ολική αναβάθμιση και ανάπλαση του κέντρου και των μεγάλων οδικών αρτηριών…»
(Επιχειρησιακό Πρόγραμμα 2015-2019 Δήμου Ηλιούπολης). - «…Τώρα είναι η ώρα για την κατάργηση της διέλευσης της Αλίμου - Κατεχάκη μέσα από την Ηλιούπολη…» (Παρέμβαση πρώην αντιδήμαρχου Κ. Σεφτελή, στο Δημοτικό Συμβούλιο της 10.11.2016) Ερώτημα : Εν τέλει, τι ακριβώς επιδιώκεται και τι αναμένεται να γίνει με την δημιουργία της Σήραγγας Ηλιούπολης: «Εκτροπή της υπερτοπικής κυκλοφορίας», μετατροπή του σημερινού οδικού άξονα σε «οδό ήπιας κυκλοφορίας», «κυκλοφοριακή ανακούφιση» ή κατάργηση της διέλευσης της Αλίμου-Κατεχάκη μέσα από την Ηλιούπολη;
ε. Πρόταση που διατυπώθηκε στο ΤΕΕ στις 14.6.2017 Πρόταση για το έργο της σύνδεσης της Περιφερειακής Λεωφόρου Υμηττού με τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, με κατασκευή σήραγγας παρουσίασε στην εκδήλωση ο Παναγής Τονιόλος, Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ, ΑΔΤ-ΩΜΕΓΑ Α.Τ.Ε. Από την περιοχή του Α.Κ. Καισαριανής μέχρι την αρχή της σήραγγας Ηλιούπολης, μήκους 2,5 χλμ περίπου, η υφιστάμενη οδός μετατρέπεται σε κλειστή αρτηρία (3) αρτηριών λωρίδων κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλήρη έλεγχο προσβάσεων και (3) ανισόπεδους κόμβους, με βάση τη μελέτη για τη «Σήραγγα Ηλιούπολης».
Η προτεινόμενη λύση της μελέτης, με βάση τις αρχές του value engineering, προκρίνει την κατασκευή διπλής σήραγγας, με διαχωρισμό της κυκλοφορίας ανά τύπο οχημάτων (βαρέα οχήματα στη μία – επιβατικά/ελαφριά οχήματα στην άλλη). Με χρήση διόροφης σήραγγας, με βάση διεθνή παραδείγματα (Παρίσι, Κωνσταντινούπολη κλπ), θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκμετάλλευση 6 έως 8 λωρίδων αντί των 4 λωρίδων που μπορεί να γίνει με βάση τον τυπικό σχεδιασμό. Τονίστηκε επίσης ότι αν η σήραγγα εξυπηρετεί μόνο τα επιβατικά οχήματα και τα ελαφρά φορτηγά (μείωση της λειτουργικότητας κατά 20%), τότε μπορεί να κατασκευασθεί μονή σήραγγα με κόστος μειωμένο τουλάχιστον κατά 40%. Αν μεγάλο τμήμα της σήραγγας κατασκευασθεί κάτω από λεωφόρους σε μικρό βάθος με τη μέθοδο Cover & Cut, το κόστος κατασκευής της σήραγγας και των έργων διαφυγής σε έκτακτη ανάγκη θα μειωθεί ακόμη περισσότερο, όπως και το ρίσκο διέλευσης κάτω από τις πολυκατοικίες. Το συνολικό κόστος υλοποίησης του έργου (σε πραγματικές τιμές) συμπεριλαμβανομένου του κόστους των μελετών και διαχείρισης, υπολογίσθηκε σε 130 εκ. ευρώ, χωρίς ΦΠΑ.
ζ. Συνόψιση Θέσεων • Καμιά νέα υποβάθμιση του ορεινού όγκου του Υμηττού –Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον. • Κατάργηση της σημερινής Λ. Κατεχάκη-Αλίμου ως επιφανειακού οδικού άξονα υπερτοπικής κυκλοφορίας οχημάτων στην Ηλιούπολη • Ουσιαστική αναβάθμιση του δημόσιου χώρου, της κυκλοφορίας ανθρώπων και οχημάτων στην Ηλιούπολη • Προτεραιότητα στους πεζούς, τα ποδήλατα, τα ΜΜΜ– όχι στα Ι.Χ αυτοκίνητα • Σήραγγα στην Ηλιούπολη για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και των αναγκών της Ηλιούπολης – Όχι για την εξυπηρέτηση ενός νέου ιδιωτικού πολεοδομικού συγκροτήματος στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Πρωτοβουλία Πολιτών για την προστασία του Υμηττού.
Αστική σήραγγα Ηλιούπολης: στις μυλόπετρες της επικοινωνιακής διαχείρισης και των επιχειρηματικών επιδιώξεων, 2018
Είναι πολύ συχνές, τα τελευταία 2-3 χρόνια, οι αναφορές στην αναγκαιότητα κατασκευής της αστικής σήραγγας Ηλιούπολης, για να αντιμετωπιστεί το φλέγον ζήτημα της διαμπερούς, υπερτοπικής κυκλοφορίας στον αστικό ιστό της πόλης. Αν και το πρόβλημα είναι υπαρκτό και το μέγεθός του τεράστιο, έχουμε πολλούς λόγους να αμφισβητούμε την ειλικρίνεια των προθέσεων όσων πρωτοστατούν στην πρόσφατη κινητικότητα (δήμος Ηλιούπολης, μελετητικά γραφεία, επενδυτικές συμπράξεις κλπ.).
Όχι μόνο επειδή, στο πρόσφατο παρελθόν, πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια να κατασκευαστούν νέοι, φαραωνικοί αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό, αλλά και επειδή εξακολουθούν να συσκοτίζουν σημαντικές πλευρές των νέων τους σχεδιασμών. Είναι, συνεπώς, ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα ζητήματα και, παράλληλα, να θέσουμε ορισμένα βασικά ερωτήματα, στα οποία οφείλεται ευθεία απάντηση. Ας ξεκινήσουμε με το περιεχόμενο και το χαρακτήρα του αιτήματος για την κατασκευή της αστικής σήραγγας.
Η αστική σήραγγα προβλέπεται από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ΡΣΑ), αφού κατέρρευσε -κάτω από το βάρος των λαϊκών αντιδράσεων και κινητοποιήσεων- το μεγαλεπήβολο σχέδιο των νέων αυτοκινητοδρόμων στο δασικό χώρο του Υμηττού. Σαν ιδέα, όμως, γεννήθηκε στο εσωτερικό αυτών των κινημάτων, πολλά χρόνια νωρίτερα, όταν άρχισαν να γίνονται ορατές οι κυκλοφοριακές συνέπειες στην Ηλιούπολη του εσωτερικού δακτυλίου (Αλίμου - Κατεχάκη) και -αργότερα- όταν άρχισε να κατασκευάζεται η Αττική οδός και να γίνεται λόγος για τη Δυτική περιφερειακή του Υμηττού και τους νέους αυτοκινητόδρομους.
Τις ανησυχίες αυτές τις επέτειναν -πιο πρόσφατα- τα σχέδια πώλησης της έκτασης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της κατασκευής μιας νέας «ιδιωτικής» πόλης, που, εκτός όλων των άλλων, θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τη διαμπερή κυκλοφορία. Το ζήτημα δεν είναι, μόνο, ότι όσοι πρωτοστατούν σήμερα στο θέμα της αστικής σήραγγας, τότε χλεύαζαν την ιδέα και την παρουσίαζαν σαν ανέφικτη. Το κυριότερο είναι ότι, στις μέρες μας, το πρόβλημα τίθεται με διαφορετικούς όρους, απ’ ότι στις δεκαετίες του ’80 και το ’90. Αφενός, επειδή έχει δημιουργηθεί μια ντε φάκτο κατάσταση με την κατασκευή του πρώτου τμήματος της Δυτικής περιφερειακής Υμηττού, το οποίο δημιουργεί έναν τεράστιο κυκλοφοριακό φόρτο προς την Αττική οδό και αντίστροφα. Αφετέρου, επειδή το ξεπούλημα της έκτασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού προχωρά με ταχείς ρυθμούς και το πρόβλημα θα πολλαπλασιαστεί.
Να μιλήσουμε ανοιχτά για το τι κρύβουν και σε τι αποσκοπούν οι νέοι σχεδιασμοί Είναι ολοφάνερο ότι τον πρώτο ρόλο στην κινητικότητα, που βλέπουμε να αναπτύσσεται, τον έχουν επιχειρηματικές συμπράξεις και μελετητικά γραφεία που συνεργάζονται μαζί τους, με σκοπό να διαμορφώσουν «ελκυστικά» πακέτα προτάσεων, να πάρουν καλύτερη θέση στον αναμενόμενο ανταγωνισμό για την υλοποίηση του έργου, να προωθήσουν γενικότερους σχεδιασμούς και να επιβάλουν στην πολιτεία τις επιδιώξεις τους. Στην «ουρά» αυτού του παιχνιδιού βρίσκεται η δημοτική αρχή Ηλιούπολης, για την οποία έχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι επενδύει στην επικοινωνιακή αξιοποίηση του έργου της υπογειοποίησης της διαμπερούς κυκλοφορίας. Με αυτά τα δεδομένα, ως πολίτες, αντιμετωπίζουμε με μεγάλη επιφύλαξη τα όσα λέγονται και γίνονται. Θεωρούμε αναγκαίο να γίνει μια συζήτηση με ανοιχτά χαρτιά, μέσα από την οποία θα φανεί τι ακριβώς κρύβεται πίσω από τα μεγάλα λόγια, τα φυλλάδια και τις αόριστες εισηγήσεις στις ημερίδες.
Για την ώρα, είναι απολύτως απαραίτητο να απαντηθούν μια σειρά από κρίσιμα ερωτήματα, όπως:
• Υπάρχει, από τη μεριά της επίσημης πολιτείας, διαμορφωμένο σχέδιο για την υλοποίηση της πρόβλεψης του ΡΣΑ για την αστική σήραγγα και ποια είναι η σκοπιμότητά του, δηλαδή τι επιδιώκει να λύσει;
• Ποια υπηρεσία ή ποιος φορέας είναι αρμόδιος για να υλοποιήσει το συγκεκριμένο έργο (το υπουργείο υποδομών, η αποκεντρωμένη διοίκηση, η περιφέρεια Αττικής κλπ);
• Το έργο της σήραγγας αντιμετωπίζεται σαν τμήμα της ονομαζόμενης επέκτασης της Αττικής οδού και θα περιληφθεί στην αναμενόμενη ανανέωση της σχετικής σύμβασης; Ή πρόκειται για ένα αυτόνομο έργο αποσυμφόρησης της κυκλοφορίας στον αστικό ιστό της Ηλιούπολης;
• Ποια είναι τα κυκλοφοριακά δεδομένα, που θα προσδιορίσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά της σήραγγας; Θα απορροφάται το σύνολο του σημερινού φόρτου ή μόνο των ελαφρών οχημάτων, αφήνοντας ελεύθερη την κυκλοφορία των βαρέων οχημάτων στη σημερινή χάραξη της Αλίμου - Κατεχάκη;
• Με ποιο τρόπο (δημόσιο έργο, ΣΔΙΤ, παραχώρηση) και με τι κονδύλια θα χρηματοδοτηθεί η κατασκευή του έργου; Θα υπάρχουν διόδια στην αστική σήραγγα και αν ναι πώς θα αποτρέπεται η χρήση του τοπικού δικτύου για τη διαμπερή κυκλοφορία, με κατεύθυνση την Κατεχάκη και την Αττική οδό;
• Προβλέπεται να γίνει νέα κυκλοφοριακή μελέτη για το δήμο Ηλιούπολης; Με ποια δεδομένα κυκλοφοριακού φόρτου;
• Οι επεμβάσεις στη Λ. Βουλιαγμένης θα αφορούν στο τμήμα από την έξοδο της σήραγγας μέχρι το Ελληνικό ή σχεδιάζεται ευρύτερη παρέμβαση σε όλο το μήκος της;
Πρωτοβουλία Πολιτών , 26/1/2018
Σχετικά με το κυκλοφοριακό της Ηλιούπολης : Θέσεις και προτάσεις - 2022
*Η διερχόμενη - υπερτοπική κυκλοφορία οχημάτων αποτελεί ένα από τα μείζονα προβλήματα του Δήμου Ηλιούπολης.
*Πιστεύουμε ότι, η αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών προβλημάτων στο δήμο μας αλλά και γενικότερα, πρέπει να γίνει με προτεραιότητα την ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς, των ποδηλατόδρομων, των πεζόδρομων και με παράλληλη προστασία του δημόσιου χώρου και ειδικότερα του δασικού χώρου του Υμηττού.
*Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από την ένταξη στο νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας (ν.4277/2014) των εναλλακτικών προτάσεων που έχουν καταθέσει εδώ και πολλά χρόνια Πρωτοβουλίες και Κινήσεις Πολιτών, οι οποίες αποβλέπουν στην αποτροπή μιας νέας περιφερειακής λεωφόρου στον δασικό χώρο του Υμηττού καθώς και στη διαφορετική διαχείριση του υφιστάμενου οδικού δικτύου της πόλης μας.
*Κάτω από αυτές τις συνθήκες, θεωρούμε αναγκαία την κατασκευή υπόγειας αστικής σήραγγας σύνδεσης της περιοχής του Καρέα με τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, ως δημόσιο έργο χωρίς διόδια.
*Εν όψει των σοβαρών κυκλοφοριακών, πολεοδομικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων που αναμένεται να προκύψουν από όσα προγραμματίζονται στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, αλλά και από τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί με την πάροδο των χρόνων στην πόλη μας, θεωρούμε απαραίτητη την άμεση προκήρυξη μιας νέας Κυκλοφοριακής Μελέτης για το δήμο μας αλλά και για την ευρύτερη οικιστική περιοχή που βρίσκεται στις παρυφές του Υμηττού.
*Να σταματήσουν οι βιαστικές αποφάσεις και οι επιπόλαιες ενέργειες που σχετίζονται με σοβαρά ζητήματα κυκλοφορίας και χρήσης των δημόσιων χώρων στον Δήμο μας. Σχεδιασμοί αυτού του είδους δεν μπορεί να γίνονται ερήμην της κοινωνίας και χωρίς προηγούμενη δημόσια διαβούλευση.
*Να προωθήσουμε διαδικασίες συμμετοχικού σχεδιασμού και κοινωνικού ελέγχου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου